Hospicjum to organizacja, której celem jest zapewnienie opieki paliatywnej osobom nieuleczalnie chorym. Pomoc obejmuje zarówno podopiecznego, jak i pozostałych członków rodziny. Opiekę zapewnia zespół hospicyjny, w którego skład wchodzi lekarz, pielęgniarka, rehabilitant, psycholog, wolontariusz, a także ksiądz lub kapelan – jeśli chory wyrazi taką wolę. Opieka paliatywna może być świadczona w placówkach stacjonarnych lub w domu chorego.
Hospicjum domowe to opieka świadczona w domu chorego. Poza aspektami stricte medycznymi uwzględniane są także kwestie socjalno-bytowe, psychologiczne i duchowe, można więc śmiało stwierdzić, że to pomoc holistyczna i wielodyscyplinarna. Działania realizowane przez placówkę są finansowane przede wszystkim przez NFZ, istotną funkcję pełni także wsparcie ze strony darczyńców. Chory ani jego najbliżsi nie ponoszą z tego tytułu żadnych płatności.
Pomoc paliatywna ma charakter ciągły, a jej istotą są regularne wizyty lekarza, pielęgniarki, rehabilitanta, psychologa oraz pracownika socjalnego – zgodnie z potrzebą danej osoby. Przykładem może być tutaj opieka paliatywna Warszawa ma wiele placówek, które ją zapewniają. Działający w stolicy zespół hospicjum domowego pomaga i służy wsparciem w trudnych momentach życia, zadaniem działających w ramach jednostki osób jest uczenie najbliższych prawidłowej opieki nad chorym oraz zapewnienia mu jak najlepszych warunków życia.
Podobny charakter mają hospicja zlokalizowane w innych miejscowościach. Należy podkreślić, że objęcie danej osoby opieką paliatywną nie może ograniczać dostępu do alternatywnych świadczeń zdrowotnych, m.in. kontaktu z lekarzem rodzinnym, wizyt w poradniach specjalistycznych czy pobytu w szpitalu. Wyjątkiem są wyłącznie świadczenia, które mają taki sam charakter – przykładem jest tu chociażby długoterminowa opieka pielęgniarska, z której należy wyrejestrować pacjenta hospicjum domowego.
Reasumując, do najważniejszych zadań, jakie zapewnia personel hospicjum domowego należy:
– ustalenie leczenia oraz zabiegów pielęgnacyjnych (w tym przypadku niezbędna jest współpraca z lekarzem POZ i rodziną);
– udzielanie rodzinie szczerych i jednocześnie taktownych informacji o stanie pacjenta i rokowaniach;
– działania edukacyjne w zakresie opieki i pielęgnacji chorego;
– pomoc w uzyskaniu należnych świadczeń i pomocy finansowej z instytucji zewnętrznych;
– zapewnienie niezbędnego sprzętu rehabilitacyjnego i ortopedycznego.
